neopinnatifidum

Hieracium in Nederland

Havikskruiden

Hieracium neopinnatifidum

Nomenclatuur: Hieracium neopinnatifidum Pugsley (Syn: Hieracium lachenalii Suter subsp. pinnatifidum (Dahlst.) Zahn, Hieracium vulgatum Fr. subsp. pinnatifidum (Dahlst.) Zahn)

 

Stengel: 40-80(-100) cm hoog, aan de voet min of meer behaard en soms rood aangelopen.

 

Rozetbladen: meestal goed ontwikkeld, de buitenste omgekeerd eivormig tot lancetvormig, met kote, driehoekige tanden; de binnenste gelijkend op de stengelbladen, bij goede ontwikkeling soms met tanden aan de steel.

 

Stengelbladen: (2-)3-5(-7), plm. beed lancetvormig, lang toegespitst, bij typische ontwikkeling met lange, slanke tanden afgewisseld met korte tandjes, de onderste gesteeld, de bovenste zittend; donkergroen, licht behaard aan de bovenzijde, onderzijde lichter en met verspreide haren, in de zon meestal rood aangelopen.

 

Bloemsteeltjes: matig tot dichte sterharen, met verspreide tot veel, ongeveer 1,2mm lange witte haren met een zwarte voet, zonder of met verspreide tot matig veel zwarte, tot 0,5mm lange klieren.

 

Bloeiwijze: met tot 20(-30) hoofdjes; omwindsel blaadjes 0,8-1,0mm lang, geleidelijk versmald, spits, de binnenste lichtgroen, de buitenste groen met donker middenveld; bekleding bestaat uit opvallende, tot 1,5mm lange witte haren met een zwarte voet en verspreide zwarte tot groene, tot 0,7mm lange klieren; sterharen ontbreken of zeer spaarzaam langs de rand.

Lintbloemen zonder wimpers, stempels oranje tot groenig-zwart.

 

Bloeitijd: juni, juli

 

Verspreiding en ecologie: Algemeen in de pleistocene districten en in Zuid-Limburg. De algemeenste soort van de sectie in ons land. Vooral in beschaduwde bermen en sloottaluds, vooral in het Melampyrion pratensis.

 

Literatuur: Van Soest 1927, 1929a

Figuren

Hieracium neopinnatifidum Pugsley

.

Verspreiding

kaartje en of beschrijving

Iris de Ronde en Rense Haveman (c) 2013-2014